εξορίζω (eksorizo) — to banish

Modern Greek VerbsModernGreekVerbs.com · Supported by Greek Market

Understand this verb

Source references

Look for γράφω → γράφεις: the stress comes before the final -ω. The group helps with present endings; other tenses may use a different stem. Check the tables below.

How to read the verb tables

Start with the present. Find the row for the person you mean: εγώ (I), εσύ (you, singular), αυτός/αυτή/αυτό (he/she/it), εμείς (we), εσείς (you, plural or polite), αυτοί/αυτές/αυτά (they). Greek often leaves out these pronouns because the ending shows the person.

Continuous: over time or repeatedly: έγραφα — I was writing / used to write; θα γράφω — I will be writing. The imperfect is the continuous past.
Simple: an action viewed as a whole: έγραψα — I wrote; θα γράψω — I will write. “Simple” does not mean the action must be short.
Perfect: completed by a reference point: έχω γράψει — I have written; είχα γράψει — I had written; θα έχω γράψει — I will have written.
Subjunctive: forms with να: θέλω να γράφω κάθε μέρα — I want to write every day; θέλω να γράψω ένα μήνυμα — I want to write a message. The sentence supplies the time; the forms distinguish repeated activity from an action viewed as a whole.
Imperative: instructions or requests: γράφε κάθε μέρα — write every day; γράψε το όνομά σου — write your name. These show continuous and simple instructions.
Active and middle/passive: form and meaning: γράφω — I write; γράφεται — it is written. But a middle/passive ending does not always express a passive meaning: έρχομαι means I come.

Alternative forms: commas or slashes separate alternatives. Parentheses mark optional letters, for example γράφουν(ε) means γράφουν or γράφουνε. Alternatives can differ in style or context, so read any usage note before choosing.

A dash or a missing table means a form is not supplied here. Check the entry’s notes; it does not by itself prove that every omitted form is impossible.

Other verbs with the same source references

αιχμαλωτίζω · αναγνωρίζω · αποφασίζω · βασανίζω · βαφτίζω · βαφτίζω

These verbs share source references, but their forms and meanings may differ.

εξορίζω means to exile or banish someone. εξορίζομαι means to be exiled.

Present · Ενεστώτας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	εξορίζω	εξορίζομαι
εσύ — you	εξορίζεις	εξορίζεσαι
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	εξορίζει	εξορίζεται
εμείς — we	εξορίζουμε, εξορίζομε	εξοριζόμαστε
εσείς — you (plural / polite)	εξορίζετε	εξορίζεστε, εξοριζόσαστε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	εξορίζουν(ε)	εξορίζονται

Imperfect · Παρατατικός

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	εξόριζα	εξοριζόμουν(α)
εσύ — you	εξόριζες	εξοριζόσουν(α)
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	εξόριζε	εξοριζόταν(ε)
εμείς — we	εξορίζαμε	εξοριζόμασταν
εσείς — you (plural / polite)	εξορίζατε	εξοριζόσαστε, εξοριζόσασταν
αυτοί / αυτές / αυτά — they	εξόριζαν, εξορίζαν(ε)	εξορίζονταν, εξοριζόντανε, εξοριζόντουσαν

Simple past (aorist) · Αόριστος

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	εξόρισα	εξορίστηκα
εσύ — you	εξόρισες	εξορίστηκες
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	εξόρισε	εξορίστηκε
εμείς — we	εξορίσαμε	εξοριστήκαμε
εσείς — you (plural / polite)	εξορίσατε	εξοριστήκατε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	εξόρισαν, εξορίσαν(ε)	εξορίστηκαν, εξοριστήκαν(ε)

Present perfect · Παρακείμενος

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	έχω εξορίσει	έχω εξοριστεί
εσύ — you	έχεις εξορίσει	έχεις εξοριστεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	έχει εξορίσει	έχει εξοριστεί
εμείς — we	έχουμε εξορίσει	έχουμε εξοριστεί
εσείς — you (plural / polite)	έχετε εξορίσει	έχετε εξοριστεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	έχουν εξορίσει	έχουν εξοριστεί

Past perfect (pluperfect) · Υπερσυντέλικος

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	είχα εξορίσει	είχα εξοριστεί
εσύ — you	είχες εξορίσει	είχες εξοριστεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	είχε εξορίσει	είχε εξοριστεί
εμείς — we	είχαμε εξορίσει	είχαμε εξοριστεί
εσείς — you (plural / polite)	είχατε εξορίσει	είχατε εξοριστεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	είχαν εξορίσει	είχαν εξοριστεί

Continuous future · Εξακολουθητικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	θα εξορίζω	θα εξορίζομαι
εσύ — you	θα εξορίζεις	θα εξορίζεσαι
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα εξορίζει	θα εξορίζεται
εμείς — we	θα εξορίζουμε, θα εξορίζομε	θα εξοριζόμαστε
εσείς — you (plural / polite)	θα εξορίζετε	θα εξορίζεστε, θα εξοριζόσαστε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα εξορίζουν(ε)	θα εξορίζονται

Simple future · Συνοπτικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	θα εξορίσω	θα εξοριστώ
εσύ — you	θα εξορίσεις	θα εξοριστείς
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα εξορίσει	θα εξοριστεί
εμείς — we	θα εξορίσουμε, θα εξορίσομε	θα εξοριστούμε
εσείς — you (plural / polite)	θα εξορίσετε	θα εξοριστείτε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα εξορίσουν(ε)	θα εξοριστούν(ε)

Future perfect · Συντελεσμένος μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	θα έχω εξορίσει	θα έχω εξοριστεί
εσύ — you	θα έχεις εξορίσει	θα έχεις εξοριστεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα έχει εξορίσει	θα έχει εξοριστεί
εμείς — we	θα έχουμε εξορίσει	θα έχουμε εξοριστεί
εσείς — you (plural / polite)	θα έχετε εξορίσει	θα έχετε εξοριστεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα έχουν εξορίσει	θα έχουν εξοριστεί

Continuous subjunctive · Εξακολουθητική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	να εξορίζω	να εξορίζομαι
εσύ — you	να εξορίζεις	να εξορίζεσαι
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να εξορίζει	να εξορίζεται
εμείς — we	να εξορίζουμε, να εξορίζομε	να εξοριζόμαστε
εσείς — you (plural / polite)	να εξορίζετε	να εξορίζεστε, να εξοριζόσαστε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να εξορίζουν(ε)	να εξορίζονται

Simple subjunctive · Συνοπτική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	να εξορίσω	να εξοριστώ
εσύ — you	να εξορίσεις	να εξοριστείς
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να εξορίσει	να εξοριστεί
εμείς — we	να εξορίσουμε, να εξορίσομε	να εξοριστούμε
εσείς — you (plural / polite)	να εξορίσετε	να εξοριστείτε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να εξορίσουν(ε)	να εξοριστούν(ε)

Perfect subjunctive · Συντελεσμένη υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	να έχω εξορίσει	να έχω εξοριστεί
εσύ — you	να έχεις εξορίσει	να έχεις εξοριστεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να έχει εξορίσει	να έχει εξοριστεί
εμείς — we	να έχουμε εξορίσει	να έχουμε εξοριστεί
εσείς — you (plural / polite)	να έχετε εξορίσει	να έχετε εξοριστεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να έχουν εξορίσει	να έχουν εξοριστεί

Imperative · Προστακτική

Aspect	Active: εσύ	Active: εσείς	Passive: εσύ	Passive: εσείς
Continuous	εξόριζε	εξορίζετε	—	—
Simple	εξόρισε	εξορίστε	—	—

Participles and usage · Μετοχές και χρήση

Forms with έχω describe completed events; είμαι + an agreeing participle describes a state. They are not interchangeable in every context. Dependent forms used with έχω are not standalone infinitives.
εξορισμένος, -η, -ο describes an exiled person. Positive passive commands are uncommon and are not listed here.

Ο συγγραφέας εξορίστηκε από το καθεστώς.

The writer was exiled by the regime.

Reference: Dictionary of Standard Modern Greek — εξορίζω.

Source: Modern Greek Verbs
https://moderngreekverbs.com/eksorizo/
Discover more of Greece at GreekMarket.co.uk · Please retain this source when sharing.