ομολογώ — to admit; to confess; to acknowledge

Free lesson: when to use the imperfect and aorist →

Modern Greek VerbsModernGreekVerbs.com · Supported by Greek Market

Understand this verb

Source references

Look for θεωρώ → θεωρείς: the “you” form ends in -είς. The group helps with present endings; other tenses may use a different stem. Check the tables below.

How to read the verb tables

Start with the present. Find the row for the person you mean: εγώ (I), εσύ (you, singular), αυτός/αυτή/αυτό (he/she/it), εμείς (we), εσείς (you, plural or polite), αυτοί/αυτές/αυτά (they). Greek often leaves out these pronouns because the ending shows the person.

Continuous: over time or repeatedly: έγραφα — I was writing / used to write; θα γράφω — I will be writing. The imperfect is the continuous past.
Simple: an action viewed as a whole: έγραψα — I wrote; θα γράψω — I will write. “Simple” does not mean the action must be short.
Perfect: completed by a reference point: έχω γράψει — I have written; είχα γράψει — I had written; θα έχω γράψει — I will have written.
Subjunctive: forms with να: θέλω να γράφω κάθε μέρα — I want to write every day; θέλω να γράψω ένα μήνυμα — I want to write a message. The sentence supplies the time; the forms distinguish repeated activity from an action viewed as a whole.
Imperative: instructions or requests: γράφε κάθε μέρα — write every day; γράψε το όνομά σου — write your name. These show continuous and simple instructions.
Active and middle/passive: form and meaning: γράφω — I write; γράφεται — it is written. But a middle/passive ending does not always express a passive meaning: έρχομαι means I come.

Alternative forms: commas or slashes separate alternatives. Parentheses mark optional letters, for example γράφουν(ε) means γράφουν or γράφουνε. Alternatives can differ in style or context, so read any usage note before choosing.

A dash or a missing table means a form is not supplied here. Check the entry’s notes; it does not by itself prove that every omitted form is impossible.

Other verbs with the same source references

αγνοώ · αδικώ · ακολουθώ · αναχωρώ · αντλώ · απαιτώ

These verbs share source references, but their forms and meanings may differ.

ομολογώ means to admit, confess, or acknowledge something. The passive means to be admitted or acknowledged.

Present · Ενεστώτας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	ομολογώ	ομολογούμαι
εσύ — you	ομολογείς	ομολογείσαι
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	ομολογεί	ομολογείται
εμείς — we	ομολογούμε	ομολογούμαστε
εσείς — you (plural / polite)	ομολογείτε	ομολογείστε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	ομολογούν(ε)	ομολογούνται

Imperfect · Παρατατικός

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	ομολογούσα	ομολογούμουν
εσύ — you	ομολογούσες	—
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	ομολογούσε	ομολογούνταν, ομολογείτο
εμείς — we	ομολογούσαμε	ομολογούμασταν
εσείς — you (plural / polite)	ομολογούσατε	—
αυτοί / αυτές / αυτά — they	ομολογούσαν(ε)	ομολογούνταν, ομολογούντο

Simple past (aorist) · Αόριστος

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	ομολόγησα	ομολογήθηκα
εσύ — you	ομολόγησες	ομολογήθηκες
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	ομολόγησε	ομολογήθηκε
εμείς — we	ομολογήσαμε	ομολογηθήκαμε
εσείς — you (plural / polite)	ομολογήσατε	ομολογηθήκατε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	ομολόγησαν, ομολογήσαν(ε)	ομολογήθηκαν, ομολογηθήκαν(ε)

Present perfect · Παρακείμενος

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	έχω ομολογήσει	έχω ομολογηθεί
εσύ — you	έχεις ομολογήσει	έχεις ομολογηθεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	έχει ομολογήσει	έχει ομολογηθεί
εμείς — we	έχουμε ομολογήσει	έχουμε ομολογηθεί
εσείς — you (plural / polite)	έχετε ομολογήσει	έχετε ομολογηθεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	έχουν ομολογήσει	έχουν ομολογηθεί

Past perfect (pluperfect) · Υπερσυντέλικος

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	είχα ομολογήσει	είχα ομολογηθεί
εσύ — you	είχες ομολογήσει	είχες ομολογηθεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	είχε ομολογήσει	είχε ομολογηθεί
εμείς — we	είχαμε ομολογήσει	είχαμε ομολογηθεί
εσείς — you (plural / polite)	είχατε ομολογήσει	είχατε ομολογηθεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	είχαν ομολογήσει	είχαν ομολογηθεί

Continuous future · Εξακολουθητικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	θα ομολογώ	θα ομολογούμαι
εσύ — you	θα ομολογείς	θα ομολογείσαι
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα ομολογεί	θα ομολογείται
εμείς — we	θα ομολογούμε	θα ομολογούμαστε
εσείς — you (plural / polite)	θα ομολογείτε	θα ομολογείστε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα ομολογούν(ε)	θα ομολογούνται

Simple future · Συνοπτικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	θα ομολογήσω	θα ομολογηθώ
εσύ — you	θα ομολογήσεις	θα ομολογηθείς
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα ομολογήσει	θα ομολογηθεί
εμείς — we	θα ομολογήσουμε	θα ομολογηθούμε
εσείς — you (plural / polite)	θα ομολογήσετε	θα ομολογηθείτε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα ομολογήσουν(ε)	θα ομολογηθούν(ε)

Future perfect · Συντελεσμένος μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	θα έχω ομολογήσει	θα έχω ομολογηθεί
εσύ — you	θα έχεις ομολογήσει	θα έχεις ομολογηθεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα έχει ομολογήσει	θα έχει ομολογηθεί
εμείς — we	θα έχουμε ομολογήσει	θα έχουμε ομολογηθεί
εσείς — you (plural / polite)	θα έχετε ομολογήσει	θα έχετε ομολογηθεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα έχουν ομολογήσει	θα έχουν ομολογηθεί

Continuous subjunctive · Εξακολουθητική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	να ομολογώ	να ομολογούμαι
εσύ — you	να ομολογείς	να ομολογείσαι
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να ομολογεί	να ομολογείται
εμείς — we	να ομολογούμε	να ομολογούμαστε
εσείς — you (plural / polite)	να ομολογείτε	να ομολογείστε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να ομολογούν(ε)	να ομολογούνται

Simple subjunctive · Συνοπτική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	να ομολογήσω	να ομολογηθώ
εσύ — you	να ομολογήσεις	να ομολογηθείς
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να ομολογήσει	να ομολογηθεί
εμείς — we	να ομολογήσουμε, να ομολογήσομε	να ομολογηθούμε
εσείς — you (plural / polite)	να ομολογήσετε	να ομολογηθείτε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να ομολογήσουν(ε)	να ομολογηθούν(ε)

Perfect subjunctive · Συντελεσμένη υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	να έχω ομολογήσει	να έχω ομολογηθεί
εσύ — you	να έχεις ομολογήσει	να έχεις ομολογηθεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να έχει ομολογήσει	να έχει ομολογηθεί
εμείς — we	να έχουμε ομολογήσει	να έχουμε ομολογηθεί
εσείς — you (plural / polite)	να έχετε ομολογήσει	να έχετε ομολογηθεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να έχουν ομολογήσει	να έχουν ομολογηθεί

Imperative · Προστακτική

Simple: ομολόγησε (εσύ); ομολογήστε (εσείς).

Participles and usage · Μετοχές και χρήση

Forms with έχω describe completed events; είμαι + an agreeing participle describes a state. They are not interchangeable in every context. Dependent forms used with έχω are not standalone infinitives.
The passive does not simply mean “I confess”. ομολογείτο / ομολογούντο are learned imperfect variants; uncommon second-person passive imperfect cells remain blank.

Ομολογώ ότι έκανα λάθος.

I admit that I made a mistake.

Reference: Dictionary of Standard Modern Greek — ομολογώ.

Source: Modern Greek Verbs
https://moderngreekverbs.com/omologo/
Discover more of Greece at GreekMarket.co.uk · Please retain this source when sharing.