διατάζω — to order; to command

Free lesson: when to use the imperfect and aorist →

Modern Greek VerbsModernGreekVerbs.com · Supported by Greek Market

Understand this verb

Source references

Look for γράφω → γράφεις: the stress comes before the final -ω. The group helps with present endings; other tenses may use a different stem. Check the tables below.

How to read the verb tables

Start with the present. Find the row for the person you mean: εγώ (I), εσύ (you, singular), αυτός/αυτή/αυτό (he/she/it), εμείς (we), εσείς (you, plural or polite), αυτοί/αυτές/αυτά (they). Greek often leaves out these pronouns because the ending shows the person.

Continuous: over time or repeatedly: έγραφα — I was writing / used to write; θα γράφω — I will be writing. The imperfect is the continuous past.
Simple: an action viewed as a whole: έγραψα — I wrote; θα γράψω — I will write. “Simple” does not mean the action must be short.
Perfect: completed by a reference point: έχω γράψει — I have written; είχα γράψει — I had written; θα έχω γράψει — I will have written.
Subjunctive: forms with να: θέλω να γράφω κάθε μέρα — I want to write every day; θέλω να γράψω ένα μήνυμα — I want to write a message. The sentence supplies the time; the forms distinguish repeated activity from an action viewed as a whole.
Imperative: instructions or requests: γράφε κάθε μέρα — write every day; γράψε το όνομά σου — write your name. These show continuous and simple instructions.
Active and middle/passive: form and meaning: γράφω — I write; γράφεται — it is written. But a middle/passive ending does not always express a passive meaning: έρχομαι means I come.

Alternative forms: commas or slashes separate alternatives. Parentheses mark optional letters, for example γράφουν(ε) means γράφουν or γράφουνε. Alternatives can differ in style or context, so read any usage note before choosing.

A dash or a missing table means a form is not supplied here. Check the entry’s notes; it does not by itself prove that every omitted form is impossible.

Related forms: διατάσσω

Other verbs with the same source references

αγγίζω · αλλάζω · αρπάζω · κοιτάζω · παίζω · πειράζω

These verbs share source references, but their forms and meanings may differ.

διατάζω means to order or command. It commonly takes a person as object followed by να and a verb: διατάζω κάποιον να κάνει κάτι.

Present · Ενεστώτας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	διατάζω	διατάζομαι
εσύ — you	διατάζεις	διατάζεσαι
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	διατάζει	διατάζεται
εμείς — we	διατάζουμε, διατάζομε	διαταζόμαστε
εσείς — you (plural / polite)	διατάζετε	διατάζεστε, διαταζόσαστε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	διατάζουν(ε)	διατάζονται

Imperfect · Παρατατικός

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	διέταζα	διαταζόμουν(α)
εσύ — you	διέταζες	διαταζόσουν(α)
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	διέταζε	διαταζόταν(ε)
εμείς — we	διατάζαμε	διαταζόμασταν
εσείς — you (plural / polite)	διατάζατε	διαταζόσαστε, διαταζόσασταν
αυτοί / αυτές / αυτά — they	διέταζαν, διατάζαν(ε)	διατάζονταν, διαταζόντανε, διαταζόντουσαν

Simple past (aorist) · Αόριστος

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	διέταξα	διατάχτηκα
εσύ — you	διέταξες	διατάχτηκες
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	διέταξε	διατάχτηκε
εμείς — we	διατάξαμε	διαταχτήκαμε
εσείς — you (plural / polite)	διατάξατε	διαταχτήκατε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	διέταξαν, διατάξαν(ε)	διατάχτηκαν, διαταχτήκαν(ε)

Present perfect · Παρακείμενος

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	έχω διατάξει	έχω διαταχτεί
εσύ — you	έχεις διατάξει	έχεις διαταχτεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	έχει διατάξει	έχει διαταχτεί
εμείς — we	έχουμε διατάξει	έχουμε διαταχτεί
εσείς — you (plural / polite)	έχετε διατάξει	έχετε διαταχτεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	έχουν διατάξει	έχουν διαταχτεί

Past perfect (pluperfect) · Υπερσυντέλικος

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	είχα διατάξει	είχα διαταχτεί
εσύ — you	είχες διατάξει	είχες διαταχτεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	είχε διατάξει	είχε διαταχτεί
εμείς — we	είχαμε διατάξει	είχαμε διαταχτεί
εσείς — you (plural / polite)	είχατε διατάξει	είχατε διαταχτεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	είχαν διατάξει	είχαν διαταχτεί

Continuous future · Εξακολουθητικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	θα διατάζω	θα διατάζομαι
εσύ — you	θα διατάζεις	θα διατάζεσαι
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα διατάζει	θα διατάζεται
εμείς — we	θα διατάζουμε, θα διατάζομε	θα διαταζόμαστε
εσείς — you (plural / polite)	θα διατάζετε	θα διατάζεστε, θα διαταζόσαστε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα διατάζουν(ε)	θα διατάζονται

Simple future · Συνοπτικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	θα διατάξω	θα διαταχτώ
εσύ — you	θα διατάξεις	θα διαταχτείς
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα διατάξει	θα διαταχτεί
εμείς — we	θα διατάξουμε, θα διατάξομε	θα διαταχτούμε
εσείς — you (plural / polite)	θα διατάξετε	θα διαταχτείτε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα διατάξουν(ε)	θα διαταχτούν(ε)

Future perfect · Συντελεσμένος μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	θα έχω διατάξει	θα έχω διαταχτεί
εσύ — you	θα έχεις διατάξει	θα έχεις διαταχτεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα έχει διατάξει	θα έχει διαταχτεί
εμείς — we	θα έχουμε διατάξει	θα έχουμε διαταχτεί
εσείς — you (plural / polite)	θα έχετε διατάξει	θα έχετε διαταχτεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα έχουν διατάξει	θα έχουν διαταχτεί

Continuous subjunctive · Εξακολουθητική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	να διατάζω	να διατάζομαι
εσύ — you	να διατάζεις	να διατάζεσαι
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να διατάζει	να διατάζεται
εμείς — we	να διατάζουμε, να διατάζομε	να διαταζόμαστε
εσείς — you (plural / polite)	να διατάζετε	να διατάζεστε, να διαταζόσαστε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να διατάζουν(ε)	να διατάζονται

Simple subjunctive · Συνοπτική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	να διατάξω	να διαταχτώ
εσύ — you	να διατάξεις	να διαταχτείς
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να διατάξει	να διαταχτεί
εμείς — we	να διατάξουμε, να διατάξομε	να διαταχτούμε
εσείς — you (plural / polite)	να διατάξετε	να διαταχτείτε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να διατάξουν(ε)	να διαταχτούν(ε)

Perfect subjunctive · Συντελεσμένη υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	να έχω διατάξει	να έχω διαταχτεί
εσύ — you	να έχεις διατάξει	να έχεις διαταχτεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να έχει διατάξει	να έχει διαταχτεί
εμείς — we	να έχουμε διατάξει	να έχουμε διαταχτεί
εσείς — you (plural / polite)	να έχετε διατάξει	να έχετε διαταχτεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να έχουν διατάξει	να έχουν διαταχτεί

Imperative · Προστακτική

Aspect	Active: εσύ	Active: εσείς	Passive: εσύ	Passive: εσείς
Continuous	διάταζε	διατάζετε	—	διατάζεστε
Simple	διάταξε	διατάξτε	διατάξου	διαταχτείτε

Participles and usage · Μετοχές και χρήση

Forms with έχω describe completed events; είμαι + an agreeing participle describes a state. They are not interchangeable in every context. Dependent forms used with έχω are not standalone infinitives.
The simple command is διάταξε; διέταξε is the past-tense form.
διαταγμένος, -η, -ο is a result participle. The passive means to be ordered to do something; passive commands need an appropriate context.

Τον διέταξε να φύγει.

He ordered him to leave.

Reference: Dictionary of Standard Modern Greek — διατάζω.

Source: Modern Greek Verbs
https://moderngreekverbs.com/diatazo/
Discover more of Greece at GreekMarket.co.uk · Please retain this source when sharing.