υπακούω — to obey - Modern Greek Verbs

Free lesson: when to use the imperfect and aorist →

Modern Greek VerbsModernGreekVerbs.com · Supported by Greek Market

Understand this verb

Source references

Look for γράφω → γράφεις: the stress comes before the final -ω. The group helps with present endings; other tenses may use a different stem. Check the tables below.

How to read the verb tables

Start with the present. Find the row for the person you mean: εγώ (I), εσύ (you, singular), αυτός/αυτή/αυτό (he/she/it), εμείς (we), εσείς (you, plural or polite), αυτοί/αυτές/αυτά (they). Greek often leaves out these pronouns because the ending shows the person.

Continuous: over time or repeatedly: έγραφα — I was writing / used to write; θα γράφω — I will be writing. The imperfect is the continuous past.
Simple: an action viewed as a whole: έγραψα — I wrote; θα γράψω — I will write. “Simple” does not mean the action must be short.
Perfect: completed by a reference point: έχω γράψει — I have written; είχα γράψει — I had written; θα έχω γράψει — I will have written.
Subjunctive: forms with να: θέλω να γράφω κάθε μέρα — I want to write every day; θέλω να γράψω ένα μήνυμα — I want to write a message. The sentence supplies the time; the forms distinguish repeated activity from an action viewed as a whole.
Imperative: instructions or requests: γράφε κάθε μέρα — write every day; γράψε το όνομά σου — write your name. These show continuous and simple instructions.
Active and middle/passive: form and meaning: γράφω — I write; γράφεται — it is written. But a middle/passive ending does not always express a passive meaning: έρχομαι means I come.

Alternative forms: commas or slashes separate alternatives. Parentheses mark optional letters, for example γράφουν(ε) means γράφουν or γράφουνε. Alternatives can differ in style or context, so read any usage note before choosing.

A dash or a missing table means a form is not supplied here. Check the entry’s notes; it does not by itself prove that every omitted form is impossible.

υπακούω — to obey; comply with.

Present · Ενεστώτας

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	υπακούω
εσύ — you	υπακούς
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	υπακούει
εμείς — we	υπακούμε, υπακούουμε
εσείς — you (plural / polite)	υπακούτε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	υπακούν(ε)

Imperfect · Παρατατικός

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	υπάκουγα
εσύ — you	υπάκουγες
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	υπάκουγε
εμείς — we	υπακούγαμε
εσείς — you (plural / polite)	υπακούγατε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	υπάκουγαν, υπακούγαν(ε)

Simple past (aorist) · Αόριστος

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	υπάκουσα
εσύ — you	υπάκουσες
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	υπάκουσε
εμείς — we	υπακούσαμε
εσείς — you (plural / polite)	υπακούσατε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	υπάκουσαν, υπακούσαν(ε)

Present perfect · Παρακείμενος

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	έχω υπακούσει
εσύ — you	έχεις υπακούσει
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	έχει υπακούσει
εμείς — we	έχουμε υπακούσει
εσείς — you (plural / polite)	έχετε υπακούσει
αυτοί / αυτές / αυτά — they	έχουν υπακούσει

Past perfect (pluperfect) · Υπερσυντέλικος

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	είχα υπακούσει
εσύ — you	είχες υπακούσει
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	είχε υπακούσει
εμείς — we	είχαμε υπακούσει
εσείς — you (plural / polite)	είχατε υπακούσει
αυτοί / αυτές / αυτά — they	είχαν υπακούσει

Continuous future · Εξακολουθητικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	θα υπακούω
εσύ — you	θα υπακούς
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα υπακούει
εμείς — we	θα υπακούμε
εσείς — you (plural / polite)	θα υπακούτε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα υπακούν(ε)

Simple future · Συνοπτικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	θα υπακούσω
εσύ — you	θα υπακούσεις
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα υπακούσει
εμείς — we	θα υπακούσουμε, θα υπακούσομε
εσείς — you (plural / polite)	θα υπακούσετε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα υπακούσουν(ε)

Future perfect · Συντελεσμένος μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	θα έχω υπακούσει
εσύ — you	θα έχεις υπακούσει
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα έχει υπακούσει
εμείς — we	θα έχουμε υπακούσει
εσείς — you (plural / polite)	θα έχετε υπακούσει
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα έχουν υπακούσει

Continuous subjunctive · Εξακολουθητική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	να υπακούω
εσύ — you	να υπακούς
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να υπακούει
εμείς — we	να υπακούμε, να υπακούουμε
εσείς — you (plural / polite)	να υπακούτε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να υπακούν(ε)

Simple subjunctive · Συνοπτική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	να υπακούσω
εσύ — you	να υπακούσεις
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να υπακούσει
εμείς — we	να υπακούσουμε, να υπακούσομε
εσείς — you (plural / polite)	να υπακούσετε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να υπακούσουν(ε)

Perfect subjunctive · Συντελεσμένη υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	να έχω υπακούσει
εσύ — you	να έχεις υπακούσει
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να έχει υπακούσει
εμείς — we	να έχουμε υπακούσει
εσείς — you (plural / polite)	να έχετε υπακούσει
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να έχουν υπακούσει

Imperative · Προστακτική

Continuous: υπάκουγε (εσύ), υπακούτε (εσείς).

Simple: υπάκουσε (εσύ); υπακούστε (εσείς).

Participles and usage · Μετοχές και χρήση

Used with σε for the person, rule or instruction obeyed. The -γ- imperfect forms υπάκουγα, υπάκουγες are colloquial variants; the perfective stem is υπακουσ-.

Υπακούει στους κανόνες.

She obeys the rules.

Reference: Dictionary of Standard Modern Greek — υπακούω.

Source: Modern Greek Verbs
https://moderngreekverbs.com/upakouo/
Discover more of Greece at GreekMarket.co.uk · Please retain this source when sharing.