υπάρχω — to exist - Modern Greek Verbs

Free lesson: when to use the imperfect and aorist →

Everyday Greek · Core 100

υπάρχω: core forms & usage

to exist; there is; there are

Υπάρχει and υπάρχουν commonly express there is and there are. The past forms retain υπήρ-: υπήρχα, υπήρξα.

Υπάρχει ένα μικρό πάρκο κοντά μας.

There is a small park near us.

Coverage: active forms. Selected alternatives are listed.

See the six persons in each core tense

Present

Person	Forms
I	υπάρχω
you (singular)	υπάρχεις
he / she / it	υπάρχει
we	υπάρχουμε, υπάρχομε
you (plural or polite)	υπάρχετε
they	υπάρχουν, υπάρχουνε

Imperfect

Person	Forms
I	υπήρχα
you (singular)	υπήρχες
he / she / it	υπήρχε
we	υπήρχαμε
you (plural or polite)	υπήρχατε
they	υπήρχαν, υπήρχανε

Simple past (aorist)

Person	Forms
I	υπήρξα
you (singular)	υπήρξες
he / she / it	υπήρξε
we	υπήρξαμε
you (plural or polite)	υπήρξατε
they	υπήρξαν, υπήρξανε

Simple future

Person	Forms
I	θα υπάρξω
you (singular)	θα υπάρξεις
he / she / it	θα υπάρξει
we	θα υπάρξουμε, θα υπάρξομε
you (plural or polite)	θα υπάρξετε
they	θα υπάρξουν, θα υπάρξουνε

About this collection

Identify a form of this verb → · Explore all 100 verbs

Modern Greek VerbsModernGreekVerbs.com · Supported by Greek Market

Understand this verb

Browse all patterns →

Conjugation I

Source references

Source model 223

Look for γράφω → γράφεις: the stress comes before the final -ω. The group helps with present endings; other tenses may use a different stem. Check the tables below.

How to read the verb tables

Start with the present. Find the row for the person you mean: εγώ (I), εσύ (you, singular), αυτός/αυτή/αυτό (he/she/it), εμείς (we), εσείς (you, plural or polite), αυτοί/αυτές/αυτά (they). Greek often leaves out these pronouns because the ending shows the person.

Continuous: over time or repeatedly: έγραφα — I was writing / used to write; θα γράφω — I will be writing. The imperfect is the continuous past.
Simple: an action viewed as a whole: έγραψα — I wrote; θα γράψω — I will write. “Simple” does not mean the action must be short.
Perfect: completed by a reference point: έχω γράψει — I have written; είχα γράψει — I had written; θα έχω γράψει — I will have written.
Subjunctive: forms with να: θέλω να γράφω κάθε μέρα — I want to write every day; θέλω να γράψω ένα μήνυμα — I want to write a message. The sentence supplies the time; the forms distinguish repeated activity from an action viewed as a whole.
Imperative: instructions or requests: γράφε κάθε μέρα — write every day; γράψε το όνομά σου — write your name. These show continuous and simple instructions.
Active and middle/passive: form and meaning: γράφω — I write; γράφεται — it is written. But a middle/passive ending does not always express a passive meaning: έρχομαι means I come.

Alternative forms: commas or slashes separate alternatives. Parentheses mark optional letters, for example γράφουν(ε) means γράφουν or γράφουνε. Alternatives can differ in style or context, so read any usage note before choosing.

A dash or a missing table means a form is not supplied here. Check the entry’s notes; it does not by itself prove that every omitted form is impossible.

υπάρχω — to exist; be present.

Present · Ενεστώτας

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	υπάρχω
εσύ — you	υπάρχεις
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	υπάρχει
εμείς — we	υπάρχουμε, υπάρχομε
εσείς — you (plural / polite)	υπάρχετε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	υπάρχουν(ε)

Imperfect · Παρατατικός

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	υπήρχα
εσύ — you	υπήρχες
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	υπήρχε
εμείς — we	υπήρχαμε
εσείς — you (plural / polite)	υπήρχατε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	υπήρχαν(ε)

Simple past (aorist) · Αόριστος

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	υπήρξα
εσύ — you	υπήρξες
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	υπήρξε
εμείς — we	υπήρξαμε
εσείς — you (plural / polite)	υπήρξατε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	υπήρξαν(ε)

Present perfect · Παρακείμενος

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	έχω υπάρξει
εσύ — you	έχεις υπάρξει
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	έχει υπάρξει
εμείς — we	έχουμε υπάρξει
εσείς — you (plural / polite)	έχετε υπάρξει
αυτοί / αυτές / αυτά — they	έχουν υπάρξει

Past perfect (pluperfect) · Υπερσυντέλικος

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	είχα υπάρξει
εσύ — you	είχες υπάρξει
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	είχε υπάρξει
εμείς — we	είχαμε υπάρξει
εσείς — you (plural / polite)	είχατε υπάρξει
αυτοί / αυτές / αυτά — they	είχαν υπάρξει

Continuous future · Εξακολουθητικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	θα υπάρχω
εσύ — you	θα υπάρχεις
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα υπάρχει
εμείς — we	θα υπάρχουμε
εσείς — you (plural / polite)	θα υπάρχετε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα υπάρχουν(ε)

Simple future · Συνοπτικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	θα υπάρξω
εσύ — you	θα υπάρξεις
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα υπάρξει
εμείς — we	θα υπάρξουμε, θα υπάρξομε
εσείς — you (plural / polite)	θα υπάρξετε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα υπάρξουν(ε)

Future perfect · Συντελεσμένος μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	θα έχω υπάρξει
εσύ — you	θα έχεις υπάρξει
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα έχει υπάρξει
εμείς — we	θα έχουμε υπάρξει
εσείς — you (plural / polite)	θα έχετε υπάρξει
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα έχουν υπάρξει

Continuous subjunctive · Εξακολουθητική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	να υπάρχω
εσύ — you	να υπάρχεις
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να υπάρχει
εμείς — we	να υπάρχουμε, να υπάρχομε
εσείς — you (plural / polite)	να υπάρχετε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να υπάρχουν(ε)

Simple subjunctive · Συνοπτική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	να υπάρξω
εσύ — you	να υπάρξεις
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να υπάρξει
εμείς — we	να υπάρξουμε, να υπάρξομε
εσείς — you (plural / polite)	να υπάρξετε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να υπάρξουν(ε)

Perfect subjunctive · Συντελεσμένη υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	να έχω υπάρξει
εσύ — you	να έχεις υπάρξει
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να έχει υπάρξει
εμείς — we	να έχουμε υπάρξει
εσείς — you (plural / polite)	να έχετε υπάρξει
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να έχουν υπάρξει

Participles and usage · Μετοχές και χρήση

The third-person forms υπάρχει and υπάρχουν commonly mean there is and there are. Other persons are valid for talking about existence. υπήρχε describes an ongoing past situation; υπήρξε presents an occurrence or period as a whole.

Υπάρχουν πολλές λύσεις.

There are many solutions.

Reference: Dictionary of Standard Modern Greek — υπάρχω.

Source: Modern Greek Verbs
https://moderngreekverbs.com/uparxo/
Discover more of Greece at GreekMarket.co.uk · Please retain this source when sharing.