σπεύδω (speudo) — to hasten

Modern Greek VerbsModernGreekVerbs.com · Supported by Greek Market

Understand this verb

Source references

Look for γράφω → γράφεις: the stress comes before the final -ω. The group helps with present endings; other tenses may use a different stem. Check the tables below.

How to read the verb tables

Start with the present. Find the row for the person you mean: εγώ (I), εσύ (you, singular), αυτός/αυτή/αυτό (he/she/it), εμείς (we), εσείς (you, plural or polite), αυτοί/αυτές/αυτά (they). Greek often leaves out these pronouns because the ending shows the person.

Continuous: over time or repeatedly: έγραφα — I was writing / used to write; θα γράφω — I will be writing. The imperfect is the continuous past.
Simple: an action viewed as a whole: έγραψα — I wrote; θα γράψω — I will write. “Simple” does not mean the action must be short.
Perfect: completed by a reference point: έχω γράψει — I have written; είχα γράψει — I had written; θα έχω γράψει — I will have written.
Subjunctive: forms with να: θέλω να γράφω κάθε μέρα — I want to write every day; θέλω να γράψω ένα μήνυμα — I want to write a message. The sentence supplies the time; the forms distinguish repeated activity from an action viewed as a whole.
Imperative: instructions or requests: γράφε κάθε μέρα — write every day; γράψε το όνομά σου — write your name. These show continuous and simple instructions.
Active and middle/passive: form and meaning: γράφω — I write; γράφεται — it is written. But a middle/passive ending does not always express a passive meaning: έρχομαι means I come.

Alternative forms: commas or slashes separate alternatives. Parentheses mark optional letters, for example γράφουν(ε) means γράφουν or γράφουνε. Alternatives can differ in style or context, so read any usage note before choosing.

A dash or a missing table means a form is not supplied here. Check the entry’s notes; it does not by itself prove that every omitted form is impossible.

σπεύδω — to hasten; hurry.

Present · Ενεστώτας

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	σπεύδω
εσύ — you	σπεύδεις
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	σπεύδει
εμείς — we	σπεύδουμε, σπεύδομε
εσείς — you (plural / polite)	σπεύδετε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	σπεύδουν(ε)

Imperfect · Παρατατικός

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	έσπευδα
εσύ — you	έσπευδες
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	έσπευδε
εμείς — we	σπεύδαμε
εσείς — you (plural / polite)	σπεύδατε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	έσπευδαν, σπεύδαν(ε)

Simple past (aorist) · Αόριστος

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	έσπευσα
εσύ — you	έσπευσες
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	έσπευσε
εμείς — we	σπεύσαμε
εσείς — you (plural / polite)	σπεύσατε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	έσπευσαν, σπεύσαν(ε)

Present perfect · Παρακείμενος

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	έχω σπεύσει
εσύ — you	έχεις σπεύσει
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	έχει σπεύσει
εμείς — we	έχουμε σπεύσει
εσείς — you (plural / polite)	έχετε σπεύσει
αυτοί / αυτές / αυτά — they	έχουν σπεύσει

Past perfect (pluperfect) · Υπερσυντέλικος

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	είχα σπεύσει
εσύ — you	είχες σπεύσει
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	είχε σπεύσει
εμείς — we	είχαμε σπεύσει
εσείς — you (plural / polite)	είχατε σπεύσει
αυτοί / αυτές / αυτά — they	είχαν σπεύσει

Continuous future · Εξακολουθητικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	θα σπεύδω
εσύ — you	θα σπεύδεις
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα σπεύδει
εμείς — we	θα σπεύδουμε, θα σπεύδομε
εσείς — you (plural / polite)	θα σπεύδετε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα σπεύδουν(ε)

Simple future · Συνοπτικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	θα σπεύσω
εσύ — you	θα σπεύσεις
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα σπεύσει
εμείς — we	θα σπεύσουμε, θα σπεύσομε
εσείς — you (plural / polite)	θα σπεύσετε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα σπεύσουν(ε)

Future perfect · Συντελεσμένος μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	θα έχω σπεύσει
εσύ — you	θα έχεις σπεύσει
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα έχει σπεύσει
εμείς — we	θα έχουμε σπεύσει
εσείς — you (plural / polite)	θα έχετε σπεύσει
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα έχουν σπεύσει

Continuous subjunctive · Εξακολουθητική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	να σπεύδω
εσύ — you	να σπεύδεις
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να σπεύδει
εμείς — we	να σπεύδουμε, να σπεύδομε
εσείς — you (plural / polite)	να σπεύδετε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να σπεύδουν(ε)

Simple subjunctive · Συνοπτική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	να σπεύσω
εσύ — you	να σπεύσεις
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να σπεύσει
εμείς — we	να σπεύσουμε, να σπεύσομε
εσείς — you (plural / polite)	να σπεύσετε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να σπεύσουν(ε)

Perfect subjunctive · Συντελεσμένη υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Form
εγώ — I	να έχω σπεύσει
εσύ — you	να έχεις σπεύσει
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να έχει σπεύσει
εμείς — we	να έχουμε σπεύσει
εσείς — you (plural / polite)	να έχετε σπεύσει
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να έχουν σπεύσει

Imperative · Προστακτική

Continuous: σπεύδε (εσύ), σπεύδετε (εσείς).

Simple: σπεύσε (εσύ); σπεύστε (εσείς).

Participles and usage · Μετοχές και χρήση

Often used in formal writing or news for hurrying somewhere or promptly taking action. σπεύδω να + a verb means hastening to do something.

Οι γιατροί έσπευσαν να βοηθήσουν.

The doctors hurried to help.

Reference: Dictionary of Standard Modern Greek — σπεύδω.

Source: Modern Greek Verbs
https://moderngreekverbs.com/speudo/
Discover more of Greece at GreekMarket.co.uk · Please retain this source when sharing.

Ready to use the forms? Practise choosing a Greek past tense in our free lesson →