λυπάμαι – Greek Conjugation

Free lesson: when to use the imperfect and aorist →

Modern Greek VerbsModernGreekVerbs.com · Supported by Greek Market

Understand this verb

Source references

This verb uses middle/passive forms. Endings such as -μαι do not automatically mean “is done by someone”: θυμάμαι means “I remember”. Read this verb’s English meaning and usage notes.

How to read the verb tables

Start with the present. Find the row for the person you mean: εγώ (I), εσύ (you, singular), αυτός/αυτή/αυτό (he/she/it), εμείς (we), εσείς (you, plural or polite), αυτοί/αυτές/αυτά (they). Greek often leaves out these pronouns because the ending shows the person.

Continuous: over time or repeatedly: έγραφα — I was writing / used to write; θα γράφω — I will be writing. The imperfect is the continuous past.
Simple: an action viewed as a whole: έγραψα — I wrote; θα γράψω — I will write. “Simple” does not mean the action must be short.
Perfect: completed by a reference point: έχω γράψει — I have written; είχα γράψει — I had written; θα έχω γράψει — I will have written.
Subjunctive: forms with να: θέλω να γράφω κάθε μέρα — I want to write every day; θέλω να γράψω ένα μήνυμα — I want to write a message. The sentence supplies the time; the forms distinguish repeated activity from an action viewed as a whole.
Imperative: instructions or requests: γράφε κάθε μέρα — write every day; γράψε το όνομά σου — write your name. These show continuous and simple instructions.
Active and middle/passive: form and meaning: γράφω — I write; γράφεται — it is written. But a middle/passive ending does not always express a passive meaning: έρχομαι means I come.

Alternative forms: commas or slashes separate alternatives. Parentheses mark optional letters, for example γράφουν(ε) means γράφουν or γράφουνε. Alternatives can differ in style or context, so read any usage note before choosing.

A dash or a missing table means a form is not supplied here. Check the entry’s notes; it does not by itself prove that every omitted form is impossible.

Related forms: λυπώ

Other verbs with the same source references

λυπώ

These verbs share source references, but their forms and meanings may differ.

See this verb in use

Λυπάμαι για την καθυστέρηση.

I am sorry about the delay.

Λυπάμαι can express regret, sorrow or sympathy. The phrase with για names what you are sorry about. The best English translation depends on the situation.

Compare the meanings: χαίρομαι (xairomai) — to be happy

λυπώ means to sadden someone. λυπάμαι / λυπούμαι means to feel sadness, be sorry, or feel pity; its middle endings do not imply the same meaning as the active.

Present · Ενεστώτας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	λυπώ	λυπάμαι, λυπούμαι
εσύ — you	λυπείς	λυπάσαι
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	λυπεί	λυπάται
εμείς — we	λυπούμε	λυπόμαστε, λυπούμαστε
εσείς — you (plural / polite)	λυπείτε	λυπάστε, λυπόσαστε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	λυπούν(ε)	λυπούνται, λυπόνται

Imperfect · Παρατατικός

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	λυπούσα	λυπόμουν(ε)
εσύ — you	λυπούσες	λυπόσουν(α)
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	λυπούσε	λυπόταν(ε)
εμείς — we	λυπούσαμε	λυπόμασταν
εσείς — you (plural / polite)	λυπούσατε	λυπόσαστε, λυπόσασταν
αυτοί / αυτές / αυτά — they	λυπούσαν(ε)	λυπόνταν(ε), λυπούνταν, λυπόντουσαν

Simple past (aorist) · Αόριστος

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	λύπησα	λυπήθηκα
εσύ — you	λύπησες	λυπήθηκες
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	λύπησε	λυπήθηκε
εμείς — we	λυπήσαμε	λυπηθήκαμε
εσείς — you (plural / polite)	λυπήσατε	λυπηθήκατε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	λύπησαν, λυπήσαν(ε)	λυπήθηκαν, λυπηθήκαν(ε)

Present perfect · Παρακείμενος

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	έχω λυπήσει	έχω λυπηθεί
εσύ — you	έχεις λυπήσει	έχεις λυπηθεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	έχει λυπήσει	έχει λυπηθεί
εμείς — we	έχουμε λυπήσει	έχουμε λυπηθεί
εσείς — you (plural / polite)	έχετε λυπήσει	έχετε λυπηθεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	έχουν λυπήσει	έχουν λυπηθεί

Past perfect (pluperfect) · Υπερσυντέλικος

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	είχα λυπήσει	είχα λυπηθεί
εσύ — you	είχες λυπήσει	είχες λυπηθεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	είχε λυπήσει	είχε λυπηθεί
εμείς — we	είχαμε λυπήσει	είχαμε λυπηθεί
εσείς — you (plural / polite)	είχατε λυπήσει	είχατε λυπηθεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	είχαν λυπήσει	είχαν λυπηθεί

Continuous future · Εξακολουθητικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	θα λυπώ	θα λυπάμαι, θα λυπούμαι
εσύ — you	θα λυπείς	θα λυπάσαι
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα λυπεί	θα λυπάται
εμείς — we	θα λυπούμε	θα λυπόμαστε, θα λυπούμαστε
εσείς — you (plural / polite)	θα λυπείτε	θα λυπάστε, θα λυπόσαστε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα λυπούν(ε)	θα λυπούνται, θα λυπόνται

Simple future · Συνοπτικός μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	θα λυπήσω	θα λυπηθώ
εσύ — you	θα λυπήσεις	θα λυπηθείς
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα λυπήσει	θα λυπηθεί
εμείς — we	θα λυπήσουμε	θα λυπηθούμε
εσείς — you (plural / polite)	θα λυπήσετε	θα λυπηθείτε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα λυπήσουν(ε)	θα λυπηθούν(ε)

Future perfect · Συντελεσμένος μέλλοντας

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	θα έχω λυπήσει	θα έχω λυπηθεί
εσύ — you	θα έχεις λυπήσει	θα έχεις λυπηθεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	θα έχει λυπήσει	θα έχει λυπηθεί
εμείς — we	θα έχουμε λυπήσει	θα έχουμε λυπηθεί
εσείς — you (plural / polite)	θα έχετε λυπήσει	θα έχετε λυπηθεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	θα έχουν λυπήσει	θα έχουν λυπηθεί

Continuous subjunctive · Εξακολουθητική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	να λυπώ	να λυπάμαι, να λυπούμαι
εσύ — you	να λυπείς	να λυπάσαι
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να λυπεί	να λυπάται
εμείς — we	να λυπούμε	να λυπόμαστε, να λυπούμαστε
εσείς — you (plural / polite)	να λυπείτε	να λυπάστε, να λυπόσαστε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να λυπούν(ε)	να λυπούνται, να λυπόνται

Simple subjunctive · Συνοπτική υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	να λυπήσω	να λυπηθώ
εσύ — you	να λυπήσεις	να λυπηθείς
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να λυπήσει	να λυπηθεί
εμείς — we	να λυπήσουμε, να λυπήσομε	να λυπηθούμε
εσείς — you (plural / polite)	να λυπήσετε	να λυπηθείτε
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να λυπήσουν(ε)	να λυπηθούν(ε)

Perfect subjunctive · Συντελεσμένη υποτακτική

Πρόσωπο — Person	Ενεργητική — Active	Παθητική — Passive
εγώ — I	να έχω λυπήσει	να έχω λυπηθεί
εσύ — you	να έχεις λυπήσει	να έχεις λυπηθεί
αυτός / αυτή / αυτό — he / she / it	να έχει λυπήσει	να έχει λυπηθεί
εμείς — we	να έχουμε λυπήσει	να έχουμε λυπηθεί
εσείς — you (plural / polite)	να έχετε λυπήσει	να έχετε λυπηθεί
αυτοί / αυτές / αυτά — they	να έχουν λυπήσει	να έχουν λυπηθεί

Imperative · Προστακτική

These middle commands mean “have pity”.

Simple: λυπήσου (εσύ); λυπηθείτε (εσείς).

Participles and usage · Μετοχές και χρήση

Forms with έχω describe completed events; είμαι + an agreeing participle describes a state. They are not interchangeable in every context. Dependent forms used with έχω are not standalone infinitives.
λυπημένος, -η, -ο means sad; είμαι λυπημένος describes a state.